Jabłoń, która nie rodzi, należy wyciąć, usłyszałam. Jak to jest, żyć, być, śnić i nieprzerwanie marzyć, gdy jest się właśnie taką Jabłonią? Jak to jest kwitnąć przez cały rok? Rozkwitać każdego dnia?

Wpisy z tagiem: dotykającSensu

środa, 28 listopada 2018

W każdej chwili przynajmniej jedno z nas widzi światełko w tunelu — nie opuszcza, nie odpuszcza, trwa przy, w gotowości, by podać rękę, wyciągnąć za uszy z mroku.

*

Tina Turner & David Bowie, Tonight, 1985.

*

I will love you till I reach the end.

czwartek, 15 listopada 2018

mam tylko dziś!

sobota, 20 października 2018

nie wiem, czy powiedzieli to JiM, ale ja to usłyszałam i zanotowałam.
zachwycam się tym całą sobą:

to, gdzie jestem,
potrzebuje iść naprzód.

czwartek, 11 października 2018

ten malutki płomyk,
     tlący się przez całe życie na dnie duszy,
     odnaleźć na nowo, podtrzymać, nie zadeptać,
rzecz wielka.

*

Ludovico Einaudi, Divenire.

środa, 10 października 2018

Zatrzymał się przy krzaczku. Intensywnie oddał się „czytaniu”. Starsza kobieta z siłą, jakiej bym się po niej nie spodziewała, gwałtownie szarpnęła smycz. W ten sposób moja uwaga przesunęła tę psio-ludzką parę z widzenia peryferyjnego w samo centrum. Pies w typie tollera, skundlony niższą wysokością w kłębie i drobniejszą sylwetką nie odszczekał się, że nie godzi się tak psa traktować, kurwą nie rzucił, poddał się sile bez oporów, przechodząc do porządku dziennego nad chwilą.

Dwa metry dalej — równie gwałtownie co niespotykanie — nagle pani stanęła; torebkę, błąkającą się po świecie dostatecznie długo, otworzyła i zaczęła nerwowo przeszukiwać. Im bardziej szukała, tym bardziej to, czego poszukiwała, kryło się przed jej oczami i dłońmi. Pies stał, miał czas, rozejrzał się po świecie na pół długości smyczy w lewo i w prawo. Nie zaczął wyzywać, że ona znów nie wzięła, zapomniała, zgubiła i co ona sobie myśli, co zamierza, że kłopot mu nie lada zrobiła. Zamiast tego wszystkiego po prostu usiadł i czekał, delektując się chwilą.

Patrzyłam na psa urzeczona jeszcze dobrą chwilę, bo wszystko trwało odpowiednio do wieku starszej pani. Wiedziałam, że spotkałam kudłatego Nauczyciela — ta chwila stała się i dla mnie idealna. Niczego ani Jemu, ani mnie nie brakowało.

A życie już takie jest, że czasem człowieka szarpnie dotkliwie, za obrożę przytrzyma.

Lęk i nadzieja powstają z odczucia, że czegoś nam brak. Rodzą się z poczucia ubóstwa. Nie potrafimy po prostu poczuć się dobrze sami ze sobą. Chwytamy się nadziei, a ta okrada nas z chwili obecnej. Czujemy, że to ktoś inny, nie my, wie, o co chodzi, że to w nas czegoś brak, i dlatego cały świat także wydaje się wybrakowany.

Pema Chödrön, Nigdy nie jest za późno. Jak czerpać siłę z przeciwności losu,
przeł. Agnieszka Burzyńska i Anna Różańska,
Wydawnictwo Zwierciadło, Warszawa 2018.


Przypomniała mi się historia z Kudłatą, równie pouczająca, równie mocno uśmiechająca moją Duszę.

sobota, 29 września 2018

Baw się! Przed oczami pojawiają się licealiści ostatnich lat, robiący bekę w miejscach publicznych, studenckie imprezy, których nie zatrzymał świt ani nadchodząca sesja egzaminacyjna. Przed oczami mam ucieleśnienie nieodpowiedzialności, jazdę po bandzie i brak hamulców. Nie, to nie dla mnie, nawet jeśli „już nie dla mnie” zdradza drogę, która nieodwołalnie za mną.

Baw się! Baw się, zajmując się tym, co jest istotne, ważne, najważniejsze w twym życiu! Baw się tym, co jest sensem twego życia! Tydzień szłam do tego, co zobaczyłam. Przed oczami mam czystą radość istnienia, kontakt ze sobą i zaufanie… zaufanie do siebie, do innych ludzi, do świata… zaufanie do chwili, która właśnie się wydarza. Tak, to dla mnie, „już dla mnie”, dzięki drodze, którą przeszłam.

Baw się wyśmienicie!

ilustr. Philipp Grein,
bawi się cudnie, myślę sobie.

niedziela, 23 września 2018

bądź w tym, co jest*,
a potem? potem
wykorzystaj to doświadczenie.

__________
* nie dotyczy sytuacji, gdy doświadczasz przemocy fizycznej, psychicznej, ekonomicznej.

*

Jeden z moich ulubionych fragmentów, opisujących wzloty i upadki w naszej podróży przez życie, pochodzi z książki The Velveteen Rabbit („Pluszowy króliczek”) Margery Williams. W tej opowiastce dwie dziecięce zabawki, Skórzany Koń i Króliczek, rozmawiają o tym, jak się zostaje Prawdziwym:
     — Czy to boli? — spytał Króliczek
.
     — Czasami — powiedział Skórzany Koń, który zawsze mówił prawdę. — Kiedy jesteś Prawdziwy, nie masz nic przeciwko temu, że cię boli.
     — Czy to się dzieje od razu, jakby cię nakręcali — zapytał — czy też po trochu?
     — To się nie dzieje od razu — odpowiedział Skórzany Koń. — Stajesz się. To wymaga czasu
. Właśnie dlatego to się nie zdarza wszystkim tym, którzy się łatwo łamią albo mają ostre krawędzie, albo trzeba ich ostrożnie trzymać. Zazwyczaj zanim staniesz się Prawdziwym, masz już wygłaskane prawie całe futerko, oczy ci wypadają, masz sflaczałe łapki i jesteś bardzo zniszczony. Ale to wszystko nie ma najmniejszego znaczenia, ponieważ kiedy już staniesz się Prawdziwy, nie możesz być brzydki, chyba że w oczach ludzi, którzy nic nie rozumieją
.

Susan Jeffers, Mimo lęku, przeł. Maria Veith,
Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa 2015.
(wyróżnienie własne)



ilustr. Autor(ka) — nie umiem ustalić (źródło).


sobota, 15 września 2018

latami. patrzyłam na ciebie… nie widziałam.
latami. słyszałam ciebie… nie słuchałam.

dziś. patrzyłam w twe oczy, chciałam zobaczyć
z czym masz teraz kontakt? co cię prowadzi?
czym jest to coś, z czym się mierzysz?

dziś. patrzyłam. widziałam. czułam.
potem. przetarłam lustro. i fru w dzień.

piątek, 07 września 2018

można darzyć kogoś miłością i jednocześnie nie chcieć się z nim spotykać. dopuścić do siebie ten paradoks — uznać prawdę, którą kryje — to pozwolić, by bardzo stare rany zaczęły się goić. pozwolić sobie na niego, to zacząć nową przygodę życia.

chcieć się spotkać oznacza mieć nadzieję.

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 20
| < Grudzień 2018 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            
Zakładki:
A. Pokochane:
O. /bez/dzietności:
O! Jadamy:
O! Ludzie:
O. Miłości:
O! Poruszający ruch:
S. O. S.:
W. Spiżarni.:
XYZ. Kiedy to się zaczęło?
Z. Jak nie oszaleć?
Tagi




Timothy Snyder, Lekcja 15.:
Wspieraj słuszne sprawy.

My wspieramy:




*


Kudłata i Jabłoń

ochHexe(maupa)gmail.com

*


miłość nie wyklucza (banner)

PustaMiska - akcja charytatywna



stat4u Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...